Tworzysz w wyobraźni swój własny, wyjątkowy świat. Wydaje Ci się, że jest niepowtarzalny. Łączysz kolory, łączysz dźwięki w melodię, tworzysz słowa piosenki, które są odzwierciedleniem Twoich emocji, pragnień. W pewnym momencie uświadamiasz sobie, że ta melodia wydaje Ci się dziwnie znajoma. Przychodzi chwila zwątpienia, czy jest ona tak prawdziwa, że wypłynęła z głębi Twoich uczuć, tak silnie wyraża Ciebie, czy może podświadomie przywołałaś słowa i melodie, które ktoś inny już kiedyś przelał na papier. Chcesz być wyjątkowa, chcesz wyjść przed tłum, ale kiedy zbierzesz się na odwagę okazuje się, że tłum biegnie w tą samą stronę, a każdy chce być pierwszy. Oni wszyscy chcą być zauważeni. Zbyt wiele czasu minęło, zbyt wiele słów zostało wypowiedzianych, zbyt wiele cech upodabnia nas do innych, zbyt wielu artystów, by stworzyć coś niepowtarzalnego, co wzruszy, zaskoczy, zainspiruje. Całe życie poszukujemy siebie, poszukujemy odpowiedzi na dręczące nas pytania o sens istnienia. Tymczasem ludzie poszukują sensacji, niespodzianek. Czekają na słońce, kolory, muzykę, a jednocześnie zbyt szybko przestają czerpać z nich radość, popadają w przygnębienie. Odczuwają ciągły niedosyt emocji, wrażeń, uśmiechów, które są tak krótkotrwałe i tak łatwo o nich zapomnieć. Każdego dnia walczysz o siebie, o swoją przyszłość, o swoją pasję. Nie oczekujesz bezczynnie na poczucie satysfakcji. Tak bardzo chcesz, by ludzie dostrzegli w świecie to, co Ty dostrzegasz, by spojrzeli Twoimi oczyma. Tak często brakuje Ci wiary, sił. Słabość, którą dostrzegasz w innych, jest także Twoją słabością, a przecież nić nie jest tak trudne dla człowieka jak uświadomienie sobie i przyznanie do swoich słabości. Zrobiłaś najważniejszy krok, stworzyłaś to miejsce, ono jest Twoje i to Ty podejmujesz decyzje. Każdego dnia to miejsce nabiera barw, a w tle słychać Twoją muzykę. Dbaj o nie i wracaj tu jak najczęściej.
